مجملا نسل او از چهار پسر بوده ، يحيى و او در جرجان شهيد شد و نسل ندارد و حسين ذو العبرة و به قولى ذو الدمعه ، و عيسى موتم الاشبال ، و محمد . و عيسى موتم الاشبال وصى و قائم مقام و صاحب رايهء ابراهيم قتيل باخمرى بود ، چون ابراهيم كشته شد و در بيشتر وصى و قائم‌مقام برادر او محمد النفس الزكيه بوده ، چون هر دو برادر شهيد شدند عيسى مختفى شد در زمان منصور دوانقى ، و در زمان پسر او محمد مهدى مختفى بود . و او را بدان سبب مؤتم الاشبال نام نهادند « 1 » . و عيسى در أيام اختفاء در كوفه بر شتر آب مىكشيد و مىفروخت و بدان زندگانى مىكرد . محمد بن محمد بن زيد شهيد كه برادرزادهء عيسى بود پدر را گفت : كه مرا آرزو آن است كه عم خود عيسى را به‌بينم . پدر او را گفت : كه به كوفه به فلان سر راه قرار گير و نشانه‌هاى عيسى به او به‌گفت ، و گفت : چون اين شخص برسد برخيز و او را حرمت دار آن‌چنان كن كه او عم تو عيسى است . چون محمد بن محمد به كوفه رسيد چنانچه پدر او را گفته بود ساعتى قرار گرفت ، شخصى آمد چنانچه پدر نشان او داده بود ، و شترى در پيش داشت پر آب ، محمد عم را سلام كرد و در كنار گرفت و ساعتى حديث كردند ، و از خويشان پرسيدند و با يكديگر طعام خوردند ، و گفت : اى پسر اينجا بيش از اين نمىتوان بود كه احوال ما منتشر نشود ، و همديگر را وداع كردند و به جاى خود رفتند . شيخ تاج الدين چنين روايت كرده است : كه عيسى در أيام اختفاء در كوفه

--> ( 1 ) در دو نسخه افتاده دارد و صحيح چنين است : و او را بدان سبب مؤتم الاشبال نام نهادند چون كشته بود شيرى را كه داراى بچه‌هايى بود ، كه از بچه‌ها تعبير شده به اشبال ، و به سبب كشتن شير معروف گرديد به يتيم‌كننده بچه‌هاى شير .